Mandana In Red

عجز یا قدرت

به دستهام نگاه می کنم. ناتوانم. با این دست ها نمی تونم سر کسی رو بگیرم، پلک هاشو بکشم بالا و چشم هاشو باز کنم و بگم نگاه کن! ببین واقعیت رو! نمی تونم به مغز کسی دست پیدا کنم، فکرهای کهنه و محدودش رو بردارم بریزم بیرون و چیزی نوتر و به روزتر بریزم توش... با این دست ها حداکثر فقط می تونم سکان هدایت زندگی خودمو به دست بگیرم تا شاید دور بشم تا حد امکان از این همه عقب موندگی فکری و ذهنی.

ماندانا

   + Mandana In Red ; ٢:۱٤ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢۸ خرداد ،۱۳٩۱
    پيام هاي ديگران ()

باز هم برخوردهای سطحی

راه حمایت از تولید داخلی از محدودیت ورود یا تبلیغات کالای خارجی نمی گذره. کی می خواین اینو درک کنید؟

برای حل مشکل تولید داخلی اول باید یکی غضنفر رو بگیره! مدیر کارخونه هایی که سواد مدیریت ندارن، از مارکتینگ هیچی نمی دونن، به کیفیت به چشم یه کالای لوکس نگاه می کنن و هر ایرادی رو با یه "ای بابا" گفتن ازش می گذرن. فرهنگمون مشکل داره! جهان بینی مون خرابه! برای خودمون و دیگران و زندگی ارزش قایل نیستیم. آینده برامون چیزی بیش از زمان نقد شدن چک ها نیست...

و اما ای نویسنده گرامی مطلب "لزوم محدودیت دامنه تبلیغات" در ضمیمه هفتگی "حقوق" همشهری، منظورت از به حداقل رسوندن تبلیغات پر زرق و برق خارجی چیه؟ مفهوم "زرق و برق" در اینجا آیا زیبایی و حساب شده بودن تبلیغات کالاهای خارجیه؟ یعنی چون مدیران ایرانی سواد یا یه مشاور درست حسابی تبلیغاتی ندارن و یه ناگرافیست براشون آگهی طراحی می کنه و خود جناب مدیر هم نقش مدیر هنری رو به عهده می گیره و کیفیت تبلیغات کالاهای ایرانی رو در حد خنده داری پایین میارن، کالای خارجی نباید حساب شده و زیبا کار کنه؟ بهتر نیست اتفاقا ورود و تبلیغات کالای خارجی رو در حد توان آزاد کنن که تولید کننده ایرانی مجبور بشه رقابت کنه؟ در کیفیت، در نوآوری، در احترام به حقوق مشتری، در برنامه ریزی و حساب و کتاب های مارکتینگی و تبلیغاتی و گرافیکی... ما ایرانی ها کلا در هیچ زمینه ای حال پیشرفت کردن نداریم، ولی برای اینکه خیلی از جلوه نیفتیم می خوایم اونهایی که کارشون رو درست انجام می دن حذف کنیم. کلا تکنیک حذف در همه زوایای زندگی همیشه به دادمون رسیده و می رسه، ولی نمی دونم تا کی خواهد رسید.

ماندانا

   + Mandana In Red ; ٢:٢٠ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٩ خرداد ،۱۳٩۱
    پيام هاي ديگران ()