Mandana In Red

تقصير آقاي راه چمني نيست. تقصير رفتارهاي عاشقانه - مادرانه خود ما زنهاست که ايشون مي گن: «تشکيل خانه هاي امن زنان در کشور نبايد نهادينه شود وگرنه نزاعهاي خانوادگي افزايش پيدا مي کند و زنان با کوچکترين نزاعي از خانه فرار مي کنند و به اين خانه ها پناهنده مي شوند.» همچنين ايشون معتقد هستند که اطلاع رساني در اين مورد ضرورتي ندارد!
مادر گرامي آقاي راه چمني، اگه شما با شنيدن صداي پاي فرزند دلبندتون با گوشه پيرهن اشکهاتون رو از چشمها پاک نمي کردين و مي گذاشتين که فرزندتون با اين واقعيت روبرو بشه و بفهمه که اگه زني توي خونه اش نشسته و داره زندگي مي کنه و از صبح تا شب همه جور زحمتي براي خانواده اش مي کشه لزوما به اين معني نيست که خيلي داره بهش خوش مي گذره و يا با شوهر و مادر شوهر و ساير ملحقات شوهر هيچ مشکلي نداره، اگه مي گذاشتين بفهمه که عليرغم داشتن کلي مسئله و مشکل پابند خانه و خانواده تون هستين هيچ وقت زنها رو اينقدر ضعيف و ناسازگار و بي طاقت تصور نمي کرد و تجسمش از زن موجود بي مسئوليتي نبود که با کوچکترين بهانه اي همه عشق و وفاداري و محبتش رو زيرپا بگذاره و بره.
اي کاش جناب راه چمني حداقل اين نکته رو درنظر مي گرفتند که بر فرض هم که زني تحملش تموم بشه و نتونه خونه خودشو تحمل کنه اولين جايي که پناه مي بره خونه پدر و مادر و خواهر و برادر و کس و کار خودشه و فقط و فقط اون زنهاي بيچاره و بي کس و کار هستند که در صورت فرار ناچارن به بهزيستي پناهنده بشن و منت ايشون رو به جون بخرن تا زماني که بتونن مصداق عسر و حرج رو ثابت کنن... البته اگه بتونن. تازه زنهاي بي کس و کار به خاطر همين بي پناهيشون ناچار بيشتر هم تحمل مي کنن و ديرتر پا به فرار مي گذارند و محتاج يه جاي خواب امن و يه لقمه نون بهزيستي مي شن که مي خوان همين رو هم ازشون دريغ کنند..
اي کاش رسم نااميدي و بي پناهي وربيفته. البته نه به خرج سازمان بهزيستي چون به منتش نمي ارزه. جناب راه چمني هم مي تونن در زمينه ايجاد خانه هاي امنشون اطلاع رساني نکنند و از اين مکانها براي تهيه انواع ترشي براي ترش کردن دهانهايي استفاده کنند که زيادي شيرين شده اند و قدرت چشايي شون رو از دست داده اند.

ماندانا