Mandana In Red

وقتی می بينی شهرداری تهران برای مبارزه با موش های توی جوبها همه جا پوسترهای قدی از يه موش- که فی الواقع يه چيزيه بين موشهای بدجنس کارتونها و آل کاپون، و البته مسلح به يک فقره چشم بند دزدهای دريايی- آويزون کرده و وسط پوستر هم گنده نوشته «Wanted» و اون گوشه کنارها هم يه «تحت پيگرد» فارسی جهت خالی نبودن عريضه نوشتن و يادت مياد که وزارت ارشاد و سازمان زيباسازی -از مشتقات همين شهرداری تهران- چقدر دستورالعملهای بلندبالا صادر فرموده اند که توی طرحهای تبليغاتی نسبت اندازه نوشته های انگليسی به فارسی بايد حداکثر سی به هفتاد باشه و اگه نه چوب ...؛ دلت می خواد همون گربه ای بودی که بی خيال ناخنهاشو به درخت نارون کنار خيابون می کشه و کش و قوس مبسوطی مياد وبی خيال موشهای پليد راهشو می گيره و می ره دنبال کارش.

ولی وقتی اون چهارتا خط چرت و پرت بی مزه پائين پوستر رو که نه طنزه و نه افزاينده معلومات مخاطب و نه حتی خونده می شه ( بلانسبت بلانسبت داريم راجع به پوستر از نوع Out D oor حرف می زنيم) می بينی دلت می خواد يه کاره ای توی شهرداری تهران بودی که هر مزخرفی می نويسی به خرج بيت المال پوستر کنن بزنن وسط ميدونهای شهر که هر وقت رد می شی حس کنی چقدر آدم با شعور و بامزه و مهمی هستی.

ماندانا