Mandana In Red

«نمي دانم چگونه رخ داده اين همه تغيير. ريحانه ايراني سرزمين من از دور مي آيد و من او را نمي شناسم. او حالا ميان دالان رختهاي آويزان شده شهر به دنبال پارچه اي که زيبنده تن او باشد، کمرنگ و پررنگ تر مي شود.
ريحانه سرزمين من به دنبال نه هويت گمشده خويش که به دنبال هويتي نو در پوششي نوتر فروشگاه هاي شهر را مي کاود تا الهه زيبايي باشد. حالا ميني ها و ماکسي هاي اروپايي به جاي لباسهاي ايراني براي او ارزشمندتر و گرانبهاترند، حالا پوشاک ترک و طرحهاي هندي و شلوارهاي لي سنگ شور شده چيني براي او جذاب ترند. راستي کجاست تن پوش اصيل ايراني که برازنده ريحانه سرزمين من باشد؟ در هجوم پوشاک مدرن روز جهاني نمادهاي سنتي و سوزن دوزي ها در دل بانوي سرزمين من رنگ مي بازد و لباسهاي اروپايي که متاع اين قرن است ، پيشکش زيبايي هاي اوست. امروز سليقه زن ايراني من تغيير کرده و لباسهاي طرح ايراني نه همگام با خواسته او که در پستوي کم توجهي ها خاک مي خورد. امروز کار ترک و چين براحتي فرهنگ چندين ساله مرا به تاراج مي برد تا جاي همه گذشته و آينده سليقه ايراني را از آن خود کند. امروز ريحانه سرزمين من ميان آماج انتقادهايي که خود مقصر آن نيست ، سردرگم تن آرايي خويش است. چه کسي منصفانه او را ياري خواهد کرد تا خود را به آنچه که بايد و باشد بيارايد؟»   

سمیه فصاحت - روزنامه جام جم - ۱۵/۵/۸۵

این که دختر ایرانی ریحانه نامیده بشه گم کردن اصالت و فرهنگ و ریشه نیست؟

یاد کتاب قلعه حیوانات به خیر. همه حیوانات با هم برابرند، ولی بعضی ها برابرترند! خدا پدرمادر خوک ها رو بیامرزه که نگفتن بعضی ها از بعضی ها کمتر برابرند یا بعضی ها اصلا برابر نیستند. ما ایرونی های عاشق سینه چاک ریشه هامون می گیم بعضی از تهاجم فرهنگی ها بدند، ولی بعضی ها اصلا بد نیستند از جمله عربی هاش!

ماندانا