بعد از توفان
یه توفان بزرگ و سهمگین همیشه صدف مروارید به ساحل نمیاره. گاهی چندتا تخته پاره، گاهی پیکرهای بی جان و گاهی هم هیچ. من با آخرین تخته ای که تونسته بودم نگه دارم به ساحل افتادم. درست زمانی که دیگه نفسی برام باقی نمونده بود. باور نمی کردم دوباره گرمای آفتاب رو.
اگه بار دیگه ای به کپنهاک برم، به کنار مجسمه دخترک دریا، می دونم چی بهش باید بگم... ولی نه، شاید هم نمی دونم.
ماندانا
+
Mandana In Red ; ۱٠:۱۱ ب.ظ ; شنبه ٢٢ مهر ،۱۳۸٥
