Mandana In Red

من حافظه ام خوبه. یعنی لازم نیست مطالبی رو که تو در مورد کار می گی یادداشت کنم.

من خودم حواسم هست. یعنی توقع نداشته باش من چک لیست های دست و پاگیر رو تکمیل کنم و تحویلت بدم.

من خودم بلدم. یعنی نمی خواد به من کتاب معرفی کنی که چیزی به دانسته هام اضافه بشه. همین چیزهایی که می دونم برای من و کارم کافیه.

لازم نیست تو کنترلش کنی. یعنی چون من آدمی متفاوت با بقیه هستم هرگز خطا نمی کنم و اگه کسی کارم رو کنترل کنه بهم بر می خوره.

ای بابا این کار که این همه دنگ و فنگ نمی خواد. یعنی این کار اینقدر ساده و کوچک و پیش پاافتاده است که بدون فکر کردن هم می شه انجامش داد و نیازی نیست برای برنامه ریزی و کنترلش وقت و انرژی تلف کنم. عین آب خوردن که از روی عادت انجام می شه.

به جای این کاغذبازی ها به فکر اصل کار باش. یعنی این همه سیستم ها و روشهای کنترل و اصلاح که متفکران دنیا دارن صبح تا شب روش کار می کنن و شبها توی برنامه های علمی می بینیم و فردا برای همه تعریف می کنیم فقط برای بازیه؛ یا شاید هم اونها موجودات کندذهنی هستن و نیاز به همچین ابزارهایی دارن. ما که نداریم، چون از باهوش ترین ملت های دنیا هستیم.

من می دونم، من بلدم، من می فهمم، من حواسم هست، من ... من و ما همه اینها هستیم، پس این خطاهایی که صبح تا شب بهشون برمی خوریم و پروژه رو عقب می اندازه و هزینه ها رو افزایش می ده و بهره وری رو پائین میاره و کارفرما رو ناراضی می کنه و باعث می شه کلی اعصاب و وقت و انرژی و پول و از همه مهمتر آبرو صرف دوباره کاری و رفع و رجوع بشه ریشه در کی و کجا داره؟

ولی همین من و تو وقتی بعد از سالها دوندگی و هزینه و بلاتکلیفی و گردن کج کردن پشت در سفارت بالاخره مهاجرت کانادا رو می گیریم و پامون به تورنتو می رسه آنچنان خوب قوانین و الزامات سازمانی رو رعایت می کنیم که انگار از طریق ژنتیک بهمون به ارث رسیده. پای تلفن هم برای جاماندگان در ایران هی تکرار می کنیم: بابا این جا که ایران نیست. اینجا همه چیزش حساب و کتاب داره!

ای کاش ما می تونستیم شاهد یک روز از زندگی کاری فیروز نادری، امید کردستانی، انوشه انصاری، فرزاد ناظم، ماریا خرسند ... باشیم تا ببینیم تنها اشتراک ما ایرانی های داخل با اون ایرانی های خارج در هوش ماست، نه در دیدگاههای سازمانی و روشهای کاری!

ماندانا