Mandana In Red

ناصر کرمی با مطلب این توان پراکنده و کم اثر وبلاگ نویس های محیط زیستی رو دعوت کرده تا به این پرسش پاسخ بدهند:

چطور میتوان توان و علاقه پرشور اما پراکنده و نه چندان موثر طرفداران محیط زیست در ایران را هدفمند و متمرکز کرد؟

من فکر می کنم نخستین و حداقل کاری که باید بکنیم شناسایی انرژی های موجوده. چه در فضای سایبر و چه فضای جامعه. هرکاری که بخوایم بکنیم برنامه ریزی می خواد و تا منابع موجود رو ندونیم برنامه ریزی مفهومی نداره. من امروز یه وبلاگ درست کردم به نام فهرست وبلاگ های زیست محیطی، لطفا بهش سر بزنین و اسم وبلاگ هایی رو که می شناسین و اونجا نوشته نشده رو برام کامنت بگذارین که بهش اضافه کنم. درضمن این یه حرکت فراجناحیه! یعنی معمولا ماها به دوست و آشناها لینک می دیم، بنابراین بازدیدکنندگان وبلاگ هامون تنها به بعضی از وبلاگهای مشابه دسترسی پیدا می کنند؛ اما اینجا قراره همه سبزها اسمشون باشه، بدون هیچ پارتی بازی و فراموش کاری و ...

شاید هم یه فهرست برای نیمه سبزها درست کنم! اونهایی که گاهی زیست محیطی می نویسن و گاهی چیزهای دیگه. مثل خودم. اگه راجع به این مسئله هم کمک فکری بهم بدین که موافقین یا نه ممنون می شم. اصلا این نیمه سبزها فهرست بشن یا نه؟ و آیا از سبزهای خالص جدا باشن یا توی همون فهرست قرار بگیرن؟

یه کار دیگه که چند روزیه با گرگ خاکستری درمیون گذاشته ام و قراره اون پیگیری کنه اینه که یه گروه روی یاهو یا جی میل درست بشه - ترجیحا توسط یه بلاگر سبز وجیه المله! - و از همه بلاگرهای سبز دعوت بشه که اونجا عضو بشن، اینجوری خیلی اطلاع رسانی ها و هماهنگی ها راحتتر، مطمئن تر و سریعتر می شه. الان برای رسوندن یه خبر به بقیه باید به یکی یکی وبلاگ ها سر زد و کامنت گذاشت. بعد هم چون هرکسی با هر عنوان و اسمی می تونه کامنت بگذاره، گاهی نمی شه مطمئن بود که کی چه حرفی زده. ولی اونجا دیگه هویت هرکسی مشخصه.

ماندانا