Mandana In Red

جناب دادستان کل کشور، از شما سپاسگزارم

امروز صبح وقتی از خونه اومدم بیرون، هرگز فکر نمی کردم اتفاقی وزن کوله بار غمی که سالهاست به دوش دارم و اینقدر همراه خودم این ور و اون ور بردمش که وجود و حضورش رو فراموش کرده ام رو نصف کنه. وقتی هم که توی محل کارم برق رفت اصلا این اتفاق رو به فال نیک نگرفتم؛ لیوان به دست راه افتادم رفتم آبدارخونه برای خودم یه چایی بریزم. روزنامه اعتماد رو میز آبدارخونه باز مونده بود. کلمه محیط زیست به چشمم خورد و وادارم کرد که تیتر رو کامل بخونم:

نمی توان به بهانه توسعه

محیط زیست را تخریب کرد!

از این تیترها و حرفها که زیاده، ولی علی الحساب مقدار نامعینی وقت آزاد داریم و یه لیوان چایی و گوشه چشمی به محیط زیست؛ پس بشینیم بخونیمش. همون خط اول از خوشحالی از جام پریدم. این حرف رو مدیرکل منابع طبیعی یا یه استاد دانشگاه نزده؛ این جمله بخشی از سخنرانی دادستان کل کشور بود! کسی که می تونه در اجرای اصل پنجاهم قانون اساسی، در تدوین قوانین زیست محیطی و اجرای اونها سهم بسیار بسیار موثری داشته باشه و مثل کوه پشت سر حافظان و دیده بانان میراث طبیعی این کشور بایسته. کسی که می تونه شرایط رو برای محیط بانان و خبرنگاران محیط زیست قابل تحمل تر کنه و نگذاره منافع کوتاه مدت تعداد معدودی آدمهای سودجو که از نوک دماغشون جلوتر رو نمی بینن، منافع بلند مدت ملی رو از بین ببره. کسی که شاید مانع تخریب بیشتر خجیر و جنگلهای شمال و دریاچه بختگان بشه، و به عوامل این تخریب ها درسی بده که درس عبرت بشه برای اونهایی که مترصد ادامه تخریب طبیعت زیبا و سرمایه های باارزش ایران هستن.
جناب دری نجف آبادی، من از شما سپاسگزارم. شما نشون دادین که تفاوت دو واژه «توسعه» و «توسعه پایدار» رو که در ظاهر فرق چندانی ندارن رو می دونین. شما نشون دادین که برخلاف خیلی از هم نسل هاتون، افق دیدتون بیش از طول عمر خودتون و محیط محدودیه که درش زندگی می کنید، برداشت من از حرفهای شما اینه که شما در برابر نسلهای آینده احساس مسئولیت می کنید. من احساس کردم که شما متفاوت هستین با اونهایی که فکر می کنن هرآنچه که خدا آفریده تنها متعلق به اونهاست و فقط «بخورید و بیاشامید» رو از گفته های خدا به گوش گرفته اند و «ولی اصراف نکنید» رو انگار اصلا هرگز نشنیده ان؛ اونهایی که خدا رو نصفه شناخته ان، اون هم به عنوان مال التجاره ای سودآور. اونهایی که هرگز وجه دانش و خرد و هنر و خلاقیت خدا رو نمی بینن و با تخریب و سواستفاده از منابعی که آفریده تحت نام توسعه، صبح تا شب بر سر ایمان خویش چون بید می لرزند، غافل از اینکه پایداری هم از صفات خداست؛ خدایی که بوده و هست و خواهد بود؛ پس در جهانی که آفریده توسعه ناپایدار نشان عدم شناخت او و بی ایمانی است.
جناب دری نجف آبادی، قبای سبزی که امروز و با این سخنان به تن خود دوختید، برشما زیبنده باد. امید که دامن این قبا دستگیر سبزفکران و دلسوزان طبیعت باشد.
ماندانا
در همین ارتباط پست های سرود کوهستان ، گرگ خاکستری و دانشجویان محیط زیست کرج را هم بخوانید.

   + Mandana In Red ; ٦:٤٩ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٢ امرداد ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()