Mandana In Red

به سراغ بستگان می روی؟ زره اعصاب و جوشن قلب را فراموش نکن!
 اینو نیچه یادش رفته بود توی «چنین گفت زرتشت» بنویسه، سر راه که داشت می رفت عید دیدنی زورکی به خواب من اومد گفت اضافه اش کنم و رفت به بقیه دید و بازدیدهاش برسه طفلی. انشااله در چاپ بعدی! عجب کتابیه. اگه یه روزی قرار باشه برم به یه جزیره و حق داشته باشم تعداد معدودی کتاب با خودم ببرم، حتما یکیش همینه.
بعد از پدر و مادر و خواهر و برادر  چیزی دلنشین تر و آرامش بخش تر از دوستانت وجود نداره. دوستان دختری که مثل خواهر دوستت دارن و به فکرت هستن و نگرانت و هرچه از دستشون بربیاد برات انجام می دن. دوستان پسری که شاید هنوز دهه بیست عمر رو تموم نکرده ان اما مثل یه مرد چهل ساله پخته و فهمیده و قوی همیشه کنار و پشت و پناهتن، در تفریح و کار و درس و زندگی، غم و شادی.
و اما سرکار خانم دکتر جوادی، درسته که امشب در حال و هوای شخصی نوشتم، اما این اصلا به معنی فراموش کردن بلاهایی که در دوران ریاست شما به سر محیط زیست کشورم اومد نیست؛ فراموش نکرده ام که شما سیرک به راه انداختید و روح مادر زمین رو به استهزا گرفتین. نمی دونم شما بچه دارین یا نه، ولی اگه دارین بدونین که شما مادر نیستین! مادر بودن در زائیدن خلاصه نمی شه، مادر بودن درک دنیا و آفرینش و ارزش آفریده هاست که قدرت خدا شما ندارین، اگه داشتین از دیدن شکنجه حیوونهای بدبخت جامه به تن می دریدین نه اینکه جمعه عصر پاشین بیاین توی تلویزیون تبلیغ سیرک بکنین! یادت باشه دنیا بالا و پائین زیاد داره و از همون دست که بدی می گیری. اگه روزی جلوی چشمهات بچه ات رو شکنجه کردن بدون از کجا داری می خوری. من به عدل خدا ایمان دارم اگرچه چادر سیاه سرم نمی کنم، شما چطور؟

چنین است رسم سرای درشت               گهی پشت به زین و گهی زین به پشت

 ماندانا