باز هم برخوردهای سطحی

راه حمایت از تولید داخلی از محدودیت ورود یا تبلیغات کالای خارجی نمی گذره. کی می خواین اینو درک کنید؟

برای حل مشکل تولید داخلی اول باید یکی غضنفر رو بگیره! مدیر کارخونه هایی که سواد مدیریت ندارن، از مارکتینگ هیچی نمی دونن، به کیفیت به چشم یه کالای لوکس نگاه می کنن و هر ایرادی رو با یه "ای بابا" گفتن ازش می گذرن. فرهنگمون مشکل داره! جهان بینی مون خرابه! برای خودمون و دیگران و زندگی ارزش قایل نیستیم. آینده برامون چیزی بیش از زمان نقد شدن چک ها نیست...

و اما ای نویسنده گرامی مطلب "لزوم محدودیت دامنه تبلیغات" در ضمیمه هفتگی "حقوق" همشهری، منظورت از به حداقل رسوندن تبلیغات پر زرق و برق خارجی چیه؟ مفهوم "زرق و برق" در اینجا آیا زیبایی و حساب شده بودن تبلیغات کالاهای خارجیه؟ یعنی چون مدیران ایرانی سواد یا یه مشاور درست حسابی تبلیغاتی ندارن و یه ناگرافیست براشون آگهی طراحی می کنه و خود جناب مدیر هم نقش مدیر هنری رو به عهده می گیره و کیفیت تبلیغات کالاهای ایرانی رو در حد خنده داری پایین میارن، کالای خارجی نباید حساب شده و زیبا کار کنه؟ بهتر نیست اتفاقا ورود و تبلیغات کالای خارجی رو در حد توان آزاد کنن که تولید کننده ایرانی مجبور بشه رقابت کنه؟ در کیفیت، در نوآوری، در احترام به حقوق مشتری، در برنامه ریزی و حساب و کتاب های مارکتینگی و تبلیغاتی و گرافیکی... ما ایرانی ها کلا در هیچ زمینه ای حال پیشرفت کردن نداریم، ولی برای اینکه خیلی از جلوه نیفتیم می خوایم اونهایی که کارشون رو درست انجام می دن حذف کنیم. کلا تکنیک حذف در همه زوایای زندگی همیشه به دادمون رسیده و می رسه، ولی نمی دونم تا کی خواهد رسید.

ماندانا

/ 1 نظر / 30 بازدید
مهرزاد

عزیز من، باز هم بنویس ولی یادت باشه: نرود میخ آهنین در سنگ...